[Verse 1]

Άμα είναι οι λέξεις φωτιές, δε μου βάζεις μυαλό, αφού δεν καταλαβαίνω τι λες

Σε συνάντησα χθες, στο μυαλό μου φωτιά κι όμως δεν καταλαβαίνω τι θες

Έχω να ζήσω κι άλλες ανατολές κι η ζωή δε θα είχε πλάκα χωρίς ανατροπές

Δε σε θυμάμαι, έχω μνήμες κενές, μα ένα πράγμα που θυμάμαι ότι δεν έχω ενοχές

Τώρα πια δε με καίς, μ' αγαπάς; Τι μας λες; Τρώμε φρίκες κι ολοι ζούμε μ’ αυτές

Θα ματώσεις μετά, τα 'λεγες όλα απλά, τώρα βλέπεις πως δεν παίζεις μ' αυτά

Να είμαστε ειλικρινείς, είναι η πόλη γυμνή, όλα αλλάζουν κι εσύ ξινή

Ταξιδεύω τη Γη πάνω σε μηχανή, φταις εσύ άμα δεν είσαι μαζί

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το ’χω μάθει απ' έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Κι ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το 'χω μάθει απ' έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Κι ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα

[Verse 2]

Τι να περιμένεις από 'μένα; Χρόνια και χρόνια χειμώνας και πολλά πολλά με κανέναν

Ίσως την επόμενη μέρα ίσως να μην αγαπήσω ούτε εσένα

Κι αμα θέλω να κόψω, σε λοκάρω και τεντώνω το τόξο

Με αντιγράφουνε ακόμα από τόσο, τόσο που το υπόσχομαι να μην ξανανιώσω

Για να μπεις στο μυαλό μου θα πρέπει να σκοτώσεις το δικό σου μισό

Τώρα ζω το όνειρό μου, μα σίγουρος δεν είμαι, γι' αυτό μίλα μου να δεις άμα ζω

Στην γκρίζα πόλη κυνηγάμε το φώς, παίζει ρόλο το πώς

Αν σε μάθουνε τη νύχτα να γυρνάς μοναχός, παίζει ρόλο το ποιος

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το 'χω μάθει απ' έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Και ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το ’χω μάθει απ’ έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Και ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το 'χω μάθει απ’ έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Κι ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα

[Chorus]

Ό,τι μας ενώνει είναι κύμα

Το 'χω μάθει απ' έξω σαν ποίημα

Όλοι καταλήγουν Αθήνα

Κι ό,τι μας ενώνει είναι ψέμα