Ταξίδια πίσω από τη σελήνη και πάνω από τον ουρανό

Κρατώντας όνειρα, πνιγμένων αγκαλιές στα θαλασσόνερα

Ο κόσμος κόβει τον πιο όμορφο ανθό

Και 'γω θυμάμαι τα παιδιά που κοπήκανε λίγο απότομα

Πιες δύο γουλιές για τις στιγμές που σε φοβήθηκες

Που αγκάλιασες τις ανασφάλειες και αποκοιμήθηκες

Για τις στιγμές που τα βράδια διχοτομήθηκες

Για όλα εκείνα που "τίποτα" αποκρίθηκες

Είναι οι νύχτες χαρακιές πάνω στα δέρματα ουλές

Και τα παιδιά κάνουνε γύρες στη μητρόπολη

Έδωσα υπόσχεση για σένα να 'μαι εδώ

Και αν με βρω θα προσπαθώ να σ' αγαπάω λίγο πιο πολύ

Σε ευχαριστώ γιατί βοηθάς να ανασαίνω

Μέσα στον κόσμο που κλέβει το οξυγόνο μου

Έγινες χέρι και έκοψες τις αλυσίδες μου

Αφότου ξάπλωσα μόνος στη λαιμητόμο μου

Πάμε

Γύρω από τη σελήνη τριγυρνάμε

Και κρατιόμαστε από το ραπ και τους ανθρώπους που αγαπάμε

Οι πληγές που μας δέσανε και κρατάμε

Το χρωστάω στα παιδιά που με νιώσανε και πονάνε

Φέτος θα βάλω λαμπάκια γύρω απ' τη θλίψη

Για να μοιάζει λίγο πιο όμορφη της πόλης μας η σήψη

Θα κάνω εύηχη κάθε φθηνή μου τύψη

Θα αγκαλιάσω τις ανατολές που σ' έχουνε ξυπνήσει

Εδώ δεν μου έχει χαριστεί απολύτως τίποτα

Και σπρώχνω τον εαυτό μου να ξεφύγει από τα κολλήματα

Στο τέλος μένουνε αναπάντητα μηνύματα

Και φίλοι να παραμιλάν μεθυσμένοι συνθήματα

Άμα δεν σηκώσει κάποιον θα αποτύχει

Τρώγαμε πακέτα και μας κράταγαν οι στίχοι

Έχουμε ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς

Και υποχρέωση αυτή η μουσική να φέρνει ρίγη

Πόσοι

Ήρθαν να κοιτάξουνε την πτώση

Μα πως μας γοητεύει η σύγκρουση δεν είχαν εμπεδώσει

Είμαστε οι μόνοι που μας έχουμε σκοτώσει

Μα έχουμε κάτω από τον ώμο το χέρι που θα μας σώσει

Ταξίδια γύρω απ' τη σελήνη και την άρκτο

Όσο με κρατάς σφιχτά υπάρχω

Κράτα το μυαλό σου καθαρό από τον κόσμο τον ρηχό

Και όταν θα ρθω θα θυμηθούμε ιστορίες απ' τον βάλτο

Παιδιά της επαρχίας

Παιδία μεγαλωμένα με τ' άγχος αποτυχίας, μπλεγμένα σε κύκλους βίας

Γραμμένα ραπ σε βιβλία ψυχολογίας

Αναζήτηση στην πιάτσα για δύο τζούρες ευτυχίας

Να δεις τι γράφουν τα παιδιά στις βροχές και τα χιόνια

Παρ' το μαζί σου αδερφέ στη μεγάλη σου βόλτα

Συγκρίνουνε τις μουσικές και νικάν οι αριθμοί τους

Και μεις αφήνουμε στους τάφους των φίλων μας δίσκους

(Πες τους)

Πως θα μαλακώσουν τις πληγές τους

Τα παιδία που μαράθηκαν στις καμμένες παρυφές τους

Όσοι δεν άκουσαν ποτέ τις προσταγές τους

Κάνανε του κεφαλιού τους και φάγανε τις ριπές τους

Ταξίδια γύρω απ' τη σελήνη και την άρκτο

Με ένα εισιτήριο στο cargo

Με έναν προορισμό το σέλας

Και ένα υστερόγραφο θαμπό

Θα μπω στο πρώτο μέσο και σου το υπόσχομαι πως θα 'ρθω

(Ταξίδια γύρω απ' τη σελήνη και την άρκτο)