[Intro]

Ο πιο κομπλεξικός της τάξης στη γωνία

Θα σου πω τώρα εγώ παλιομαλάκα

Ο γερακίσιος

Έλα, ναι

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλτο ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλτο ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Verse 1]

Αν υπάρχει θεός κρύβεται στο χέρι μου

Λευκός παράδεισος σε γερακίσια δάχτυλα

Αν υπάρχει Θεός θα με κρίνει άδικα

Αν υπάρχει Διάβολος, Νικόλας, χάρηκα

Πάνω απ' τα κεφάλια μας χωράει

Η ενανθρώπιση του Όφι αφήνει στο μυαλό καρφιά

Αυτό το μήλο είχε ένα πιάτο με φτερά

Μετά ρωτά "ποια πουτάνα σε ταρακουνά;"

Καλά δεν πάει, όταν ο rapάς δε μιλάει

Όταν ο βλάκας σε κοιτά χωρίς να ξέρει καλά

Όταν μου κόψω την γλώσσα και τη βάλω στη ζυγαριά

Θα καταλάβεις τι εννοώ ότι τα λόγια μου είναι βαριά

Ο πιο φτηνός εργολάβος του έργου πέφτει

Από τον πύργο τον λόγο του τρέχει

Κοιτώ το μήλο με χέρια γεμάτα κρύο, φαντασία κι αλεύρι

Τώρα το μυαλό μου την πριγκίπισσα σου αλέθει

Είμ' ο καλύτερος, πέτρινες μέρες, γυαλί και σίδερο

Απορρίψεις ταριχευμένες, εγώ είμαι εφήμερος

Δέκα εμμονές μου κρυμμένες σ' αυτό το κείμενο

Αίμα κόκκινο σε μαύρο κιμονό

Η συνοχή του μηδέν

Ο πιο ρομαντικός ζωγράφος σε εκθέτει γυμνή

Γιατί είχα πει ότι θα πέθαινα για 'σένα

Μα ποτέ δεν είχα πει πως θα σ' άφηνα ζωντανή

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Verse 2]

Γεννήθηκα στο τέλος

Ή θα τ' αποτρέψω ή θα το φέρω

Ή θα βρω ένα τρόπο να με θρέψω ή θα πεθαίνω σταδιακά

Προς το παρόν ξυπνάω σ' έναν κουβά με ξερατά

Λάθη, διάβασε διαγώνια αυτά που γράφω

Μάζεψε τη βρόμα σου μου λέν' τα εσώψυχα σου

Ιδού το νήμα τ' ουρανού κι ιδού η κόλαση

Ανάμεσά τους περιπλέκομαι σαν φράχτης

Ο πιο κομπλεξικός της τάξης στη γωνία

Άγχος κι αγωνία, 50 κιλά θρανία

Μπήκα με μια λίστα και μια ξύλινη βαλλίστρα μες στην αίθουσα

Φέρτε μου πίσω την κιμωλία

Αυτό το άθλημα είναι επώδυνο

10 εκατομμύρια MC's στην ίδια χώρα

Κυνηγάν τον εαυτό τους και το απάτηλό τους όνειρο

Τους ακούνε λίγο, μετά πάνε στον επόμενο

Είμαι ερωτευμένος με μια γάτα

Που σιχαίνεται το rap μου κι αυτό μοιάζει προτιμότερο

Κι εγώ καυλώνω που με λέει το χειρότερο

Γιατί σιχαίνομαι το rap μου περισσότερο

Την ανασφάλεια παλτό και βγαίνω βόλτα

Κέρδισα φτερά και κόβω πόδια, τιμή μου

Αυτό είναι το γραπτό μου κι αυτή η ψυχοσύνθεσή μου

Δε ρωτάω καν, είστε μαζί μου

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Post-Chorus]

Αυτό το χάος δε με ξέρει

Κι εγώ βαφτίζομαι οδηγός του

Σου 'πα το φως το έχω φέρει

Αντανακλά στο πρόσωπό σου

Κι όταν το χάος με νικήσει και με ξεχάσεις εντελώς

Ένας άλλος μάγος να βρεθεί να κατακτήσει ότι φοβάσαι ολοσχερώς, πάμε

[Bridge]

Αυτό το χάος δε με ξέρει

Κι εγώ βαφτίζομαι οδηγός του

Σου 'πα το πώς τα έχω φέρει

Αντανακλά στο πρόσωπό σου

Κι όταν το χάος με νικήσει και με ξεχάσεις εντελώς

Ένας άλλος μάγος να βρεθεί να κατακτήσει ότι φοβάσαι ολοσχερώς

[Verse 3]

Σπάσ' το το γαμίδι, τώρα ξεκινά το παιχνίδι

Το ταχυδακτυλουργικό μου πήρε πρέφα ένα κορίτσι

20 χρόνια μετά θα με συναντήσει

Εκδίκηση, το νέο μου κόλπο λέγεται ποίηση

Ο τελευταίος μάγος

Κι αφού γελάσαν και με είπαν τσαρλατάνο τους ξεγέλασα και το 'χαψαν

Και με ρωτήσανε πώς το 'κανα;

Ρώτησα «τι σε κάνει να πιστεύεις πως είμαι πραγματικότητα;»

Πίσω και πίσω και πίσω

Μίσος και μίσος και μίσος

Γυμνός σαν τον κόμη του Monte Cristo

Άσε κάτω τη Νεφερτίτη μη σου γαμήσω

Έχω μπουρδέλο rap, δε στέκει

Πάλλεται, κατρακυλά και τρέχει

Σου 'πα πως θα πείσω τους γονείς μου ότι κάνω μουσική

Τώρα απ' το παράθυρό μου τίποτα δε φέγγει

Τις ανασφάλειες σου δώσ' μου

Γαμώ την άποψη του κόσμου

Μ' αφήνει αδιάφορο το αν ο Ιησούς είναι Θεός

Με ενδιαφέρει αν μου πάει ο σταυρός του

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι

[Chorus]

Καρφιά, βέλη σε δεκάδες κορμιά

Ξανά, βάλ' το ν' ακουστεί δυνατά

Σκατά, άκου με, δεν έχει να λέει

Δε θα πεθάνουμε ποτέ αν δεν πεθάνουμε νέοι