Γύρνα στον πραγματικό σου εαυτό

Μυαλό στη γύρα πώς να βγάλω ρευστό

Έχω το κινητό μου πάντα κλειστό

Αν δεν θέλω να με δέσουνε πρέπει να βιαστώ

Δεν παίζει να με βρουν έρχομαι απ’ το άλλο στενό

Όλοι οι φίλοι μου με ξέρουν απ’ το 9,8

Όλοι οι φίλοι μου με ξέρουν από πριν εθιστώ

Πριν από το μάτι και πριν από το σκότος που ακολουθώ

Η φωτιά από τον έκτο, μάχη ανθρώπων - Θεών

Γενιά του μίσους, μηχανών, καιρός των αμαρτωλών

Είν’ το βασίλειο των νεκρών στο μέγιστο Αρμαγεδδών

Μαζί μας μένει χαραγμένο το BONG

Στο ηλιοβασίλεμα να πίνω cocktails

Σαν χαρακτήρας του 80 όπως Carlito - Scarface

Με τα μάτια μου σκασμένα να βλέπουμε μόνο frames

Και εγώ τριπάρισμενος να κοιτάω τα mails

Μυαλό που ρέει με το βλέμμα κενό

Από τα σύννεφα βουτιά στο βυθό

Όσοι με ξέρουν τοποθέτησαν το ραπ στο βωμό

Ακόμα ψάχνουμε τι θέλω να πω

Ή το γυρνάν ή τους γυρνάω εγώ

Στο ποτέ σου το κατάλαβαν τι παίζει με αυτόν

Η ζωή μου πιο γελοία από το τμήμα ηθών

Δε βρίσκονται πουθενά

Πόλη που σκοτώνει τα παιδιά

Ήταν η ώρα να γυρίσουμε ξανά

Μησος η μήτρα μόνο γενα

Σε ένα τέλος η αρχή ξαναγυρνά

Δες πως μπορώ να σωθώ από το χάος

Παγώνουν εκφράσεις όταν κοιτάω

Από το κάμπριο παρεμβολές

Στουκαράμε το αμάξι στην παλιά ντισκοτέκ

Ασ’ τις δηλώσεις, μετά από αυτό φεύγεις με κακώσεις

Πώς να αναρρώσεις, μοιράζω μπάρες σαν να είναι δόσεις

Σήμερα αργεί, ήλιος δεν θα βγει

Βάλαμε στον κώλο σου για να γλιστράει σαντιγύ, τώρα αιμορραγεί

Για πόσο ακόμα θα χεις ψευδαισθήσεις

Κλείδωσα την πόλη που θες να διοικήσεις

Μένω στο κενό τη δύναμη να ισορροπώ

Έχω μία καρδιά που χτυπάει για δύο όταν αγαπώ

Στα αλήθεια αν είσαι φίλος μου θα με κατανοήσεις

Αν σου πω την μάνα σου να πας να τεμαχίσεις

Και εσένα πόσο δειλή είναι η καρδιά σου

Όταν με κοιτάς στα μάτια και μου λες τα ψέματα σου

Υπάρχουν μέρες που φοβάμαι, νύχτες που μισώ

Βλέπω τα δάκρυα στα μάτια σου και μέσα στο βυθό

Μάτωσαν λέξεις ο κόσμος είναι κακός

Αν στέκεσαι ανάμεσά μας τότε είσαι νεκρός

Δε βρίσκονται πουθενά

Πόλη που σκοτώνει τα παιδιά

Ήταν η ώρα να γυρίσουμε ξανά

Μίσος η μήτρα μόνο γεννά

Σε ένα τέλος η αρχή ξαναγυρνά

Δες πώς μπορώ να σωθώ από το χάος

Παγώνουν εκφράσεις όταν κοιτάω

Από το κάμπριο παρεμβολές

Στουκαράμε το αμάξι στην παλιά ντισκοτέκ

Πάνω σε φωτεινές επιγραφές, να ανάβουν ένα-ένα είναι το J 2 F