[Intro]

W życiu, tak jak w muzyce, ważne są momenty zatrzymania

Cenię chwila, kiedy z ukochaną mogę siedzieć w ciszy, nie mówiąc nic

Wspólne milczenie z przyjacielem niekiedy bywa lepsze od rozmowy

Rośliny nie mogą oddychać bez światła, ludzie bez powietrza

Wszystko, co żyje, potrzebuje przestrzeni

[Zwrotka 1]

Niemy list w butelce, rzuconej do wody

Zapach bzu w ciemnej alejce, wydeptane schody

Tylko my znamy naszą drogę

Ty najlepszym, co dać może człowiekowi człowiek

Słodki smak milczenia, cisza prawdę powie

Myśl porozumienia przychodzi przed słowem

Kiedy śnisz lekko dotykam twych powiek

Dłoń mi czytam tajemnice, które nosisz w sobie

Czyste intencje, łagodność w mowie

Chcę wiedzieć jak najwięcej

"Wiesz, nie wszystko jest o tobie"

Biorę psa i wyruszam w drogę

Tu nad rzeką wieje wiatr, co mi wymasuje głowę

Zanurzony w ciszy karmią mnie natury dźwięki

System mnie uwięził jak w potrzasku szczęki

Nie słyszymy bomb, nie czujemy lęku

Zamiast przywoływać mrok, składam hołd pięknu

[Refren: Monika Horodek]

Mężczyzna drzewo, kobieta kwiat

Dom, w którym pachnie bzem

Zadbany ogród, gdy płonie świat

Nie dowie się, czym strach, ni lęk

[Zwrotka 2]

Lewy but to wczoraj, prawy but to jutro

Kiedy idziesz spać, zostaw obydwa poza drzwiami

Późna pora, zadymione lustro

A gdy mam do ciebie dalej, chcę otulić cię jak szalik

Zanim świt nastanie, rozjaśnimy plamy

Płótno przyjmie taki kolor, jaki mu nadajesz

Co nie nasze, niechaj tam zostanie

Po dziś widzę w tobie tę dziewczynę, jaką cię poznałem

Czas nas zmienia, goni młodość, woła starość

Dojrzewają cienie obok na rozgrzanym piasku

Zdrowo karmi ziemia, nie krępuje nagość

Kiedy w pełni znowu jesteś sobą przy księżyca blasku

Ognia, iskry, niczym gwiazdy

Wokół wichry, ty nigdy jak wszystkie, a ja nie jak każdy

To co sercu bliskie traktuję poważnie

Razem iść przez życie raźniej

[Refren: Monika Horodek]

Mężczyzna drzewo, kobieta kwiat

Dom, w którym pachnie bzem

Zadbany ogród, gdy płonie świat

Nie dowie się, czym strach, ni lęk

Mężczyzna drzewo, kobieta kwiat

Na przeciw siebie noc i dzień

Splecionych więzów nie zerwie czas

Dwie dusze znów spotkają się