[Verse 1 - MPK]

Άμα δεν συνεχίσω δεν είμαι εγώ

Θέλω το κάτι άλλο πιο δυνατό

Δεν μου φτάνει πιο εύκολα να το βγάλω

Έχω πέσει και δεν θα ξανασηκωθώ

Σαν να ρίχνω το κεφάλι

Είχαν μάλλον δίκιο

Δεν το κάνουν άλλοι

Έπεσαν για ύπνο

Πάσαρε σκυτάλη

Και το πάμε πάλι

Πήραν μπρος τα πόδια σαν να έκανα πετάλι

Δεν βρίσκω αστείο αυτό που λένε δεν θα αντέξω

Δεν θέλω κανέναν σας εκεί έξω να παιδέψω

Το λέω, κάθομαι και κλαίω

Κι όταν με σηκώνω κάνω Bulling στον πιο νέο

Ξέρω η αρχή θα είναι ακόμα και πιο δύσκολη

Ξέρω η μουσική μου είναι ακόμα ανυπόφορη

Από στιγμή, σε στιγμή καλύτερη

Κι ας μου λένε όλοι μου είναι ακόμα αδιάφορη

Τι κάνω, τι σκέφτομαι που πάω

Αυτά που λέω εδώ πέρα είναι σαν να μη μ' αγαπάω

Τρελαίνομαι και δεν με σταματάω

Κακή η σύνδεσή μου στο πλανήτη σαν ΚΑΦΑΟ

[Verse 2 - LKID]

Από μικρό παιδί, μ' ένα χαρτί στο χέρι

Από μικρό παιδί, χάρτινα αεροπλάνα και σπαθιά στο χέρι

Η κάθε νύχτα καλοκαίρι, με δυο γονείς για πάντα να κρατιούνται χέρι χέρι

Κι όταν μεγάλωσα, μεγάλωσαν τα πλάνα

Τώρα πάνω από το σπίτι μας πετάνε τα αεροπλάνα

Αληθινά, όχι σαν εκείνα που είχαν φίλοι όταν παίζαμε μικρή στην αλάνα

Χώρισαν τους γονείς μου, εγώ με τον πατέρα μου στην μάχη

Χάσαμε την μάνα μας την πάτησε μια νάρκη

Θυσίασε το εγώ της για να σώσει ένα παιδιά

Κι ας μην ήτανε δικό της

Και τώρα άκου, ποτέ να μην τα παρατάς

Μείνε δυνατός, γι' αυτούς που αγαπάς

Τους το χρωστάς, δύσκολοι καιροί

Εύκολα με κρίνεις, δύσκολα εκτιμάς