Przyjacielu, czy zrozumiesz, to co czuję i to o czym mówię

Że oto gatunek nasz, oto wymiera jak fantastyczne baśniowe stworzenia

My jednorożce współczesnej epoki, w kościele ze złudzeń

Wraz z nim rozpadamy się w pył

Jutro, gdy zabraknie poezji

Jutro, zimne słońce nauki zmrozi krew

Jutro, przestaniemy być piękni

Jutro, lecz dzisiaj ostatni chwalmy dzień!

Świadkowie schyłku czasu

Królestwa wiecznych chłopców

Wszystko, co po nas przyjdzie niechybnie

Na pewno będzie dobre, ale brzydkie

Na tę wojnę nikt nie pójdzie by wydobywać feniksy z popiołów

Barwne ptaki już suną tłumnie w roztańczone ogniska historii

Artyści to raczej grabarze kultury

Wytwórcy masowej zagłady dla piękna sprzed lat

To pomniki upadku 'Królestwa Nadziei' i wiem o czym mówię

Bo dziś jednym z nich jestem ja

Jutro, gdy zabraknie poezji

Jutro, zimne słońce nauki zmrozi krew

Jutro, przestaniemy być piękni

Jutro, lecz dzisiaj ostatni chwalmy dzień!

Świadkowie schyłku czasu

Królestwa wiecznych chłopców

Wszystko, co po nas przyjdzie niechybnie

Na pewno będzie dobre, ale brzydkie