Tekst bazuje na debiucie Aesop Rocka – Music For Earthworms

Opowiada on o niezbyt udanych związkach. Tutaj nie będę dodawał adnotacji, ponieważ całość jest zagadką. Jak sobie poskładacie wszystkie elementy… Read More wypełniam przestrzeń - jedząc poezję

przyklejając się do zatruwającej panoramiki - odparłem fałszywą przestrzeń

idealne repliki, z widokiem na wskazówki akustyki 'drum solos'

grałem w minesweeperze, wypłukując trampki w zatopionym mieście

definitywnie rzuca cień kolos

'kill all morons', dobre wyniki w problematycznych wymiarach, manatki zawijam

łyżwiarstwo slalomowe, przez te mordercze kolumny, wściekłość się staram zabijać

nienawidzić odrzuconej, spadek klas podobny.

połączeniom neuronów pozwalamy powstrzymywać powieki i odloty ze stoiska pilota

zagadka handlu, boskości, kompozytorów, próby igły, ognia, szkiełka i oka

jestem obserwatorem bocznym blisko szaleństwa, który jeszcze się nie wycofał

jestem tu, aby wsiąść w pociąg nocny, zanuć cokolwiek na krokach

pozostałe dwa kwadranse - równoważą wartości polarne w połowie zakresu, chodźmy

w każdej ścianie wyciąłem wycięcie w mojej ścianie, na piaskach czasu stopy

zmierzają już bardziej fraktalnie, archetyp dawał szaleństwo w stylu

noc w dzień temperament

do publicznych pokazów przekształcono me poglądy, na zdrowe i normalne?

wybacz, blask na bazie węgla wśród stagnacji szaleństwa tendencji, to mnie obraża

serce pod aparaturą, schowałem w tanto i katanach

pod tym mistrzem marionetek, ciągnę swoje struny, niestrawny dla takich durni

przez ułamek moich frakcji, pustka mojej ręki - to koordynaty, jestem za trudny

widocznie widoczne - tak dobrze, jak powietrze na dłoni,

przeciwnie do umysłu wiecznie schludny

czy mogę to polubić? wyobraźnia jak wszystkie silne składniki jej podobnych

polegamy wzdłuż tych wielkich murów, czy mogę się łudzić? by ktoś mnie zdobył?

nikt nie przytrzymał drzwi, nigdy nie lubiłem tego serialu, zbyt popularny był

zamrożę sezon z mocniejszym ściskiem niż Aaron Cometbus

wypływam na strach, wspinam się na drzewa by spisać życie i ciskam buty w piach

stosy rymów, nie pasuję do kopalni, nadziei, śladów, połysku, niewiernych spalmy

gwałtownie rozprowadzany, przez efekty uboczne powtarzanej mantry

leżę szarą duszą bezbronną, wbiję w technikę, nawiązania szybciej dojdą, proste

jak ty, poetycko przebitych, podczas gdy imperia same się rozpadną nie-dosłownie

wyjeżdżam tylko z terytorium, gdy nic nie zostało, pozwól mi mówić, lubisz to

ten monolog z tobą, dialog z samym sobą, chęć bycia... z nawiązką? gubisz ostrość

czegokolwiek się po mnie spodziewasz. czego chcesz? na podwójnych wrzucam bieg

prześlizgiwszy się przez wyryte sylwetki, skórzane mosty, reality check

dotknij głupców, którzy walczą z fenotypem dominującym, zatapiając usta w niej

ostrzeżenie, które głosimy do łuków mózgu, jak Sagittarius Shield

ukrywając się i podążając nocą, po sześciu milionach dróg, wybrania jeden lek

i lęk przed odrzuceniem, the father's true came

i odwagi, by przebić sixth sense turning blue

docieram do sedna wszystkiego, co uważam za grzech, bieg zmieniam w trucht

rysuję kropkowane linie, pomiędzy zwierzyną a polującymi

to bezlitosna maskarada,

łącząca w jedno przepływy wszystkich męczenników muzyki

walczę za cały pułk, by opijać z tobą zwycięstwa i co lepsze zwrotki

zapomniałem o szacunku, Alzheimer, na wzgórzu, tam masz orczyk.