[Chorus]

Μόνο να ΄σαι εκεί με ενδιαφέρει, οτιδήποτε άλλο μου μοιάζει ανώφελο

Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στη γη από ένα δικό σου χαμόγελο

Δε μας πιστεύαν, δικαίωμά τους, δε θα πειστούνε ποτέ τους

Όσοι νιώθουν τι νιώθουμε, μας αγκαλιάσαν και είμαστε μες τις ζωές τους

[Verse 1]

Βουτάω τα πόδια στην άμμο, τα μάτια κοιτάνε θολά τον ορίζοντα

Η θάλασσα αφρίζει από μακριά μοιάζουν να ΄ναι τα κύματα σύννεφα

Η αλμύρα ξεραίνει το δέρμα, ο αέρας φυσάει, σκάνε τα χείλη μου

Μ΄ αυτά που αγαπώ, κάνω μια μουσική που αγαπάνε να ακούνε οι φίλοι μου

Αφήνω το βάρος μου λίγο, γέρνω το σώμα μου κόντρα στη θύελλα

Σαν να πετάω ελεύθερος, νιώθω και έτοιμος να δω το σήμερα

Οι ανθρώποι μου ξέρουν πως δε δίνω μία (για) ό,τι θα ΄ρθει κακό για την πάρτη μου

Οι ανθρώποι μου ξέρουν πως αν πέσουν κάτω τους παίρνω καπάκια στην πλάτη μου

Για να ΄ναι κοντά μου, κανέναν ποτέ και καμιά τους δε θα υποχρέωνα

Όταν χρωστούσα, τα πάντα διπλά έδινα πίσω και ντούκου ξεχρέωνα

Ρίχνω τις γέφυρες, γκρεμίζω δρόμους και πίσω σου δε θα γυρίσω

Θα σβήσουν πολλά όταν του γιου μου το χέρι στο χέρι μου μέσα κρατήσω

Βλέπεις δεν είναι της μόδας να παίρνεις στροφές, να πατάς σε τροχιές επικίνδυνες

Κρατάω κουράγιο, μωρό μου, για όλες τις μάχες μας τις επικείμενες

Πες τους δεν είμασταν ίδιοι ποτέ, πες τους απέναντι ήμασταν πάντα

Πες τους να 'ρθουν να με βρούν για να δουν πως δεν κάνουμε πίσω, να κάνουν στην μπάντα

Κάναμε παύση για λίγο, νομίζαν πως πλέον σωπάσαμε

Τις αλυσίδες που πήγαν να βάλουν στο ραπ χτυπήσαμε κάτω και σπάσαμε

Κομπάρσοι που θέλανε δύο καρέ από τα επεισόδια μας

Γίναν σκουλήκια και σέρνονται κάτω στη λάσπη και μπλέκουν στα πόδια μας

Εμείς δε το παίξαμε fresh και μοδάτοι ποτέ σα σκυλάκια για τον καναπέ

Εργάτες του ραπ που επίπεδο χτίζουν κουπλέ, στο κουπλέ, στο κουπλέ, στο κουπλέ

Δε κρύβαμε λόγια, να γίνουμε μόδα να ανοίξουν σαλόνια

Γράφαμε αλήθεια κι η αλήθεια χτυπάει στη μάπα και σπάει σαγόνια

[Chorus]

Μόνο να ΄σαι εκεί με ενδιαφέρει, οτιδήποτε άλλο μου μοιάζει ανώφελο

Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στη γη από ένα δικό σου χαμόγελο

Δε μας πιστεύαν, δικαίωμά τους, δε θα πειστούνε ποτέ τους

Όσοι νιώθουν τι νιώθουμε, μας αγκαλιάσαν και είμαστε μες τις ζωές τους

Μόνο να ΄σαι εκεί με ενδιαφέρει, οτιδήποτε άλλο μου μοιάζει ανώφελο

Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα στη γη από ένα δικό σου χαμόγελο

Δε μας πιστεύαν, δικαίωμά τους, δε θα πειστούνε ποτέ τους

Όσοι νιώθουν τι νιώθουμε, μας αγκαλιάσαν και είμαστε μες τις ζωές τους

[Verse 2]

Κάθε μου αρχή μου και δύσκολη, κάθε μου μπάρα συναίσθημα πάνω ζυγίζει

Φεύγουνε κι έρχονται ανθρώποι μαζί κι οι εποχές με μελάνι η σελίδα γεμίζει

Βλέπω θολά κι η αλλαγή με τρομάζει, γιατί δε σταμάτησε να μου θυμίζει

Πως κάθε ρουτίνα τελειώνει εκεί που η στιγμή διαρκεί κι ένας κύκλος αρχίζει

Αλλάζω - αλλά ζώ, κοιτάζω να το προσπαθώ

Φροντίζω τους γύρω μου να ΄ναι καλά, παίρνω δύναμη μέσα απ΄ αυτό

Ένα διάλειμμα είναι η ζωή που γυρνάς αριθμάκια ή παίζεις κρυφτό

Κι όταν χτυπήσει κουδούνι, ή φεύγεις, ή κάθεσαι, παίρνεις ευθύνη γι' αυτό

Όνειρα κουτοπόνηρα, για μεγάλη ζωή μ' επεισόδια

Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε, κοίτα να δεις που όλοι θέλουμε πίσω το μπόμπιρα τώρα

Ο χρόνος μας λέγανε χρήμα πως είναι, το χρήμα όμως δεν αγοράζει την ώρα

Κι αυτή η ζωή φεύγει γρήγορα μέσα στο χρόνο σα μπόρα

Αν ήξερα πως θα ξεφύγουμε, δε θα το ΄θελα και να μπορούσα

Κι αν είχα τα πάντα θα τα΄χανα απ΄ την αρχή πάλι να προσπαθούσα

Αλλιώς θα γινόμουνα χίπης να σου λέω πως γυρνάει ο πλανήτης

Ή καλός χριστιανός και πολίτης, νοικοκύρης σε σπίτι μαζί της

Όποιοι νιώθανε, νιώθουνε, το πνεύμα τους να παραδώσουν δεν παίζει

Κι αν τη σάρκα ματώσουνε, θα ξεπηδήσει το μέλλον κάτω απ΄το τραπέζι

Οι μέρες του φόβου περάσανε, ό,τι χάσαμε, χάσαμε

Προσπαθούν όσοι ζούνε ακόμα, γερνάνε μονάχα αυτοί που ξεχάσανε

Ένα γέλιο που σπάει τη σιωπή στην κηδεία, κλάματα στη συνουσία - είδα

Πες τι φοβάσαι να γίνουμε ό,τι χειρότερο στην κοινωνία - ελπίδα

Πόρνες και μάγισσες, προκλητικοί, πούστηδες και πρεζάκηδες, αιρετικοί

Ερωτικοί και λαθραίοι, παραβατικοί παρά κάτι βατοί

[Chorus]