Δεν ξέρουν ότι άκουσα πιο πολύ απ' ό,τι μίλησα

Φαντάζονται ότι αγάπησα δεν ξέρουν πόσο μίσησα

Δεν πήγα πουθενά τελικά κι ας τον κόσμο γύρισα

Η βρώμα δε φαίνεται με τη μιά μα εγώ τη μύρισα

Πάνω μου χίλια και δυό σφάλματα με κάνανε να δώ το σωστό να νιώθω ον μπροστά στ' αγάλματα

Φοβάμαι πιο πολύ να δοθώ σε κάτι που σβήνει απ' το να με τινάξουν με βενζίν

Δεν κλείνει η πόρτα στους δικούς μου έχει μείνει 24 στα 7 ανοιχτή με το κλειδί για ό,τι κι αν γίνει

Δουλειά είναι κι η ζωή θα σου παίρνει όπως σου δίνει κι όποιος ζαμανφού κι αλλού κάποια στιγμή θα βαρύνει