Η ώρα είναι περασμένη και όμως εσύ

Δεν κοιμάσαι απλά κάθεσαι

Σκέφτεσαι και κάπου-κάπου θυμάσαι

Αναπολείς τώρα με δέος λάθη από το παρελθόν μα δυστυχώς όπως βλέπω

Δεν έχεις βάλει μυαλό έτσι λοιπόν ενώ

Πάλι μες το δικό σου κεφάλι ο μεσ το

Κακό το καλό κλίμα έχει αρχίζει και

Πάλι είμαι αυτός που φοβάσαι κι ας

Μη το λες τόσα χρόνια είμαι η πιο

Καλή πράξη που ανταμείβεται αιώνια

Είμαι αυτός που τρέμεις και όλο τον

Αποφεύγεις είναι ο φύλακας άγγελος

Σε σωνω σαν κινδυνεύεις το άσπρο

Μέσα στο μαύρο και σκέφτομαι τι να

Κάνω να βρω επιτέλους τον τρόπο και

Το κακό να ξεκάνω και έτσι πέφτω

Χαμηλά ο ήλιος γίνεται σκοτάδι και

Ψυχή μου μοιρασμένη σε παράδεισο

Και άδη ξανακάνω μία αρχή μα τα

Ίδια λάθη πάλι μία μάχη πιο παλιά

Από τη γη και το φεγγάρι είναι ο κάθε

Πειρασμός προσφέροντας ηδονή

Μοναδικό αντίτιμο η δικιά σου ψυχή

Σκλάβος τη σάρκα σε κάνω κι έτσι σε

Παρασερνω μάθε λοιπόν καλά πως ότι

Θέλω πάντα το παίρνω και μη

Τολμήσεις καν να σκεφτείς έστω να

Αντισταθείς αλλιώς μες τις αδυναμίες

Σου σίγουρα θα χαθείς γυναίκες

Λεφτά παντού υλικά αγαθά αρκείσαι

Μόνο σε αυτά είσαι ένα τίποτα πια

Βλέπεις ξέρω πότε πού πώς και γιατί

Την πιο ευάλωτη στιγμή είμαι πάντα

Εκεί και είμαι πάντα εκεί πάντα όταν

Θες να σκοτώσεις τον καλύτερό σου

Φίλο πας να προδώσεις ακόμα κι όταν

Μισείς τον ίδιο σου τον εαυτό σου τότε

Είναι που έχω πετύχει το δικό μου

Σκοπό δεν υπάρχει βλέπεις τρόπος για

Σένα πια να σωθείς η ζωή σου ταξίδι

Άνευ επιστροφής και έτσι πέφτω

Χαμηλά ο ήλιος γίνεται σκοτάδι και η

Ψυχή μου μοιρασμένη σε παράδεισο

Και άδη ξανακάνω μία αρχή τα ίδια

Λάθη πάλι μία μάχη πιο παλιά από τη

Γη και το φεγγάρι μπορείς να τρέξεις

Μα δε μπορείς να κρυφτείς όσο κι αν

Προσπαθείς στην παγίδα μου πάλι θα

Πιαστείς βλέπεις σε έχω παγιδεύσει σε

Έχω δεσμεύσει στον ιστό της αμαρτίας

Πάλι πως έχεις μπλέξει και να ξέρεις

Καλά πως έχω κι άλλα να σου δώσω

Εξουσία δύναμη και ούτε καν θα

Ιδρώσω μην τον ακούς μην τον ακούς

Μόνο εμένα αφού το ξέρω πως η πίστη

Είναι βαθιά κρυμμένη κάπου μέσα σου

Που κάπου βαθιά μες την ψυχή είναι

Εκεί ναι μα πρέπει να ψάξει κανείς για

Να τη βρει βλέπεις υπάρχω κι εγώ

Εκπροσωπώ το καλό τη μάχη όμως

Έχεις χάσει στον αιωνα αυτό και έτσι

Πέφτω χαμηλά ο ήλιος γίνεται

Σκοτάδι και η ψυχή μου μοιρασμένη

Σε παράδεισο και άδη ξανακάνω μία

Αρχή μα τα ίδια λάθη πάλι μία μάχη

Πιο παλιά από τη γη και το φεγγάρι