[Intro]

Αυτό είναι για τη γειτονιά που μεγαλώσαμε

Buzz Capitano - Λεωφόρος Καβάλας

[Verse 1]

Κουβαλάμε την τρέλα της επιμονής, την αλμύρα της θάλασσας όλης

Μεγαλώνουμε νέα παιδιά που θα γίνουν τα νέα φυντάνια της πόλης

Πιστέψαμε σε μια φευγάτη ζωή και μια ιδανική κοινωνία

Κληρονομήσαμε μια εποχή με μια τρύπα στην οικονομία

Έχω ένα πάθος να με κυβερνά, ένα δίκαιος Εμιλιάνο

Ένα μυαλό που όλη μέρα γυρνά με μια τάση να το παρακάνω

Κρατάω της ομάδας το πλάνο, γουστάρεις και το απολαμβάνω

Είμαι 90 κιλά και πατάω τα beats σαν τρελός από πάνω

Απόψε δε βγαίνουν τα recs, έλα σπίτι να κάνουμε σεξ

Η πριγκίπισσα ξέρει το deal, η πριγκίπισσα έχει το στυλ

Είμαι ο Λιάκος κι ο Buzz εναλλάξ, θες να ακούσεις τα νέα μου tracks;

Αν θέλουνε κόντρες στα mics, τους πάω από τη γέφυρα στη Βιαμάξ

Αυτό το ταξίδι μου ανήκει, δε χρωστάω σε κανένα καθίκι

Μάθαμε πώς να μετράμε την ήττα και πώς να γλεντάμε στη νίκη

Δίναμε στο όνειρο σάρκα κι οστά, κάθε βήμα μπροστά και μου ανήκει

Δε γίναμε μπαμ, κάναμε ραπ από την Κρήτη στη Θεσσαλονίκη

[Chorus]

Στον δρόμο ήταν στόμα με στόμα, στα μικρόφωνα σώμα με σώμα

Εμπρός, στρατευμένη μου ρίμα, εσύ δεν πεθαίνεις ακόμα

Okay τα φράγκα κι η βρώμα, αλλά ποιος κουβαλάει την περσόνα;

Μερικοί είστε βλάκες μεγάλοι, απ' την μια κωλοτούμπα στην άλλη

Αν μια μέρα τη δω κάποιος άλλος δε θα 'μαστε σίγουρα εμείς

Αν το ραπ δε μυρίζει Καβάλας, δε θα έχει το ίδιο prestige

Εμείς στρατιώτες του άνδρου, πινελιές στη μαυρίλα του κάδρου

Από τη Φιλικών έρχομαι καθ' οδόν μέχρι τη Βασιλέως Αλεξάνδρου

[Verse 2]

Οσο είπα θα βγάλουμε χρήμα, άλλο τόσο πως έχουμε ευθύνη

Όσο και να πληρώνεται η ρίμα, δεν πληρώνεται αυτό που μου δίνει

Εκεί που αντηχούν οι φωνές μας, στις φωτιές στην αρχή του Μουσείου

Την εξέγερση της Καλογρέζας, τους δέκα στην Καρπενησίου

Αν κάνω παιδιά, θα τους μάθαινα πώς να κρατάνε στο πυρ του πολέμου

Πυροβόλα τους μπάσταρδους, γιε μου, κι εγώ θα σου λέω τα κουπλέ μου

Αν κάνω παιδιά, θα μου μάθαιναν πώς να μην τα προδώσω ποτέ μου

Κανείς δεν αγγίζει τ' αγόρι μου, μη δακρύζουν τα μάτια σου, κόρη μου

Μοιραστήκαμε αγνά συναισθήματα, εδώ οι ζωές μας γραμμές εφαπτόμενες

Αγαπήσαμε τις πιο μεγάλες στιγμές μας και τρέχουμε για τις επόμενες

Σπίτια καυτά σαν ηφαίστεια, οι καρδιές μας ζεστές και οι ρίμες φλεγόμενες

Τι κι αν έμπαζε κρύο, σαλόνι, γραφείο τα χώρισαν πόρτες συρόμενες

Λεωφόρος Καβάλας σημαίνει για 'μένα η πρωτεύουσα της γειτονιάς

Κάθε πόνος βαρύς και βραχνάς, μια παράλληλη της παλαιάς

Εκεί όπου ένωσανε ρίμα οι Rationalistas με τους Zoro&Buzz

Για να βρεις έναν άνθρωπο απλό, κάθε ταξίδι μας κι ένα διπλό

[Chorus]

Στον δρόμο ήταν στόμα με στόμα, στα μικρόφωνα σώμα με σώμα

Εμπρός, στρατευμένη μου ρίμα, εσύ δεν πεθαίνεις ακόμα

Okay τα φράγκα κι η βρώμα, αλλά ποιος κουβαλάει την περσόνα;

Μερικοί είστε βλάκες μεγάλοι, απ' την μια κωλοτούμπα στην άλλη

Αν μια μέρα τη δω κάποιος άλλος δε θα 'μαστε σίγουρα εμείς

Αν το ραπ δε μυρίζει Καβάλας, δε θα έχει το ίδιο prestige

Εμείς στρατιώτες του άνδρου, πινελιές στη μαυρίλα του κάδρου

Από τη Φιλικών έρχομαι καθ' οδόν μέχρι τη Βασιλέως Αλεξάνδρου