[Verse 1]

Οι εραστές λένε οι ποιητές δε συναντιούνται

Γιατί υπάρχει πάντα ο ένας μες τον άλλο

Οι ονειρευτές το ξέρουνε μα δεν αρκούνται

Για αυτό κράτα λίγο αγάπη,και εγώ θα σε προλάβω

Οι στιγμές χάνονται γιατί δε βρίσκουν χρόνο

Και ο χρόνος δεν μας φτάνει γιατί είναι λίγος πάντα

Οι αφορμές ,πεθαίνουν και εγώ οτι σώνω

Τα σκαρώνω δυο στιχάκια πάνω στον εξάντα

Οι ενοχές ,στοιχειώνουν τις συνειδήσεις

Μα η συγνώμη είναι πιο δύσκολη πολλές φορές

Για αυτό τις εμμονές όσο και να τις αγνοήσεις

Τα ίδια θα σου λένε σιωπηλές

Οι αρετές, ευνοούνται από την μοναξιά

Και ας διασύρονται μετά από τα θηρία μας τα ανήμερα

Το χθες είναι μπροστά μας με μια σπρωξιά

Μα μην το αφήσεις να σου κλέψει από το σήμερα

Εδώ να ξέρεις πως τελειώνουν οι ευχές

Και ο χρόνος έγινε αδίστακτος και αιμοχαρής

Το αύριο δεν σώζεται με προσευχές

Γι’ αυτό κράτα λίγο αγάπη να χαρείς

Οι αγωνιστές που δε ρωτάν αν θα νικήσουμε

Έχουν στο τέλος περισσότερους εχθρούς να καταλάβουν

Για αυτό σου λέω ρε, μη γονατίσουμε

Κράτα λίγο αγάπη κάποιοι θα μας προλάβουν

Οι ποινές εκφοβίζουν τις ιδέες μας

Μα ο κάθε νόμος δεν είναι απαράβατος

Οι σκέψεις πληθαίνουν τις παρέες μας

Μα από τις παρέες μας τρέφεται και ο θάνατος

Οι γιορτές επινοήθηκαν απ ́ την λαγνεία

Να σου θυμίζουν οι πολλοί την μοναξιά σου

Μα τώρα που έγινε ο έρωτας μανία

Βρες το κουράγιο αν μπορείς και μοιράσου

Οι εποχές δεν φτιάχνονται από τον ταξιδιώτη

Μισώ όσους πεθαίνουν μια φορά και αναγκαία

Να μην σε νοιάζει αν είσαι η πρώτη

Μα να κοιτάς να είσαι η τελευταία

Εδώ να ξέρεις πως τελειώνουν οι ευχές

Και ο χρόνος έγινε επάνω μας το πιο κακό μας μέλος

Το αύριο δεν χτίζεται με προσευχές

Για αυτό κράτα λίγο αγάπη για το τέλος