[Verse 1]

Έλα μια βόλτα στην Αθήνα

Από Μενίδι μέχρι Βάθης, να δεις τι σημαίνει πείνα

Κοίταξε μες στα μάτια τους τα πρόσωπά τους

Πόσο βολεμένοι λες να είναι στη δουλειά τους;

Θέλω ν' αναποδογυρίσω τον πλανήτη

Και να πάρω πίσω ό,τι μου ανήκει

Κάψτε τους πολιτικούς και πάρτε τους τα φράγκα

Γιατί θα καταλήξουμε στα 60 σε παράγκα

Μιλάς κι εσύ που 'χεις βολεμένο τον κώλο σου

Μάλλον έχεις μάθει να παίζεις καλά τον ρόλο σου

Σου δώσανε λεφτά κι εξαγοράσανε τον πόνο σου

Κι ας ξέρεις πως στο τελος πεθαίνεις κι είσαι μόνος σου

Ζω στον πλανήτη των πιθήκων, στον πλανητη της βλακείας

Χωμένη στην πόλη της αμαρτίας

Και δεν υπάρχει καμια ελπίδα σωτηρίας

Δεν πιστεύω πουθενά και κανέναν, είμαι για πάρτη μου

[Chorus]

Να σου θυμίσω, έχεις μόνο μιά ζωή

Προσπάθησε να ζήσεις αυτην και όχι να σε ζήσει

Κι όταν θα σβήσει η φωνή μου κάποιο πρωί

Θα ξέρω ότι άφησα πίσω κάτι που αξίζει

[Chorus]

Να σου θυμίσω, έχεις μόνο μιά ζωή

Προσπάθησε να ζήσεις αυτην και όχι να σε ζήσει

Κι όταν θα σβήσει η φωνή μου κάποιο πρωί

Θα ξέρω ότι άφησα πίσω κάτι που αξίζει

[Verse 2]

Και γύρω μου υπάρχουν πολλοί, μα νιώθω μόνη

Φοβάμαι να με δω καθώς θα πέφτω απ' το μπαλκόνι

Το μυαλό παίζει παιχνίδια, χτύπημα κάτω από τη ζώνη

Δε θυμάμαι ποτέ να σου ζητήσαμε τη γνώμη

Η χώρα της διαφθοράς, ψηρίζεις για να φας

Αλλά χρειάζεσαι ένα iPhone για να μιλάς

Εγώ τουλάχιστον μεγάλωσα με τρόπους

Έμαθα να εκτιμάω καταστάσεις και ανθρώπους

Δε γεννήθηκα το τέλειο, μα προσπαθώ να γίνω

Όσο καλύτερη μπορώ κι όχι τους δίπλα να μολύνω

Αυτοί που με γνωρίζουν πραγματικά είναι λίγοι

Κόψε τα σοτιλίκια σου, η ζήλια σου σε πνίγει

Ελλάδα, η χώρα που γαμιέται για τα φράγκα

Και ξύπνα, μην κοιμάσαι, άλλοι κάνουν τα κουμάντα

Και δεν τους νοιάζει καν πόσοι πεθαίνουνε στα πάρκα

Κι εσυ στο πεζοδρόμιο, τσιγάρο, κάνεις τράκα

[Chorus]

Να σου θυμίσω, έχεις μόνο μιά ζωή

Προσπάθησε να ζήσεις αυτην και όχι να σε ζήσει

Κι όταν θα σβήσει η φωνή μου κάποιο πρωί

Θα ξέρω ότι άφησα πίσω κάτι που αξίζει

[Chorus]

Να σου θυμίσω, έχεις μόνο μιά ζωή

Προσπάθησε να ζήσεις αυτην και όχι να σε ζήσει

Κι όταν θα σβήσει η φωνή μου κάποιο πρωί

Θα ξέρω ότι άφησα πίσω κάτι που αξίζει